Multiculturele huiskamer geeft iedereen de ruimte: ‘De Brug is mijn levensader’

In de multiculturele huiskamer van Stichting De Brug in Amsterdam-West kan iedereen zichzelf zijn. Of je nou een hoofddoekje draagt, gehandicapt bent of een kleurtje hebt. Wederzijdse acceptatie van alle culturen staat centraal. De Brug won in 2003 het Appeltje van Oranje, de jaarlijkse prijs van het Oranje Fonds voor succesvolle welzijnsprojecten.

 

Een Marokkaanse vrouw zit aan de hoek van de tafel en kijkt beteuterd voor zich uit. Cor van Drongelen, voorzitter van Stichting De Brug, ziet haar zitten en beseft dat de vrouw allesbehalve lekker in haar vel zit. (Foto Luc Nijenhuis (APCP))

 

Hoewel Cor geen woord Marokkaans spreekt en de Marokkaanse geen Nederlands, weet Cor wel binnen mum van tijd een lach op het gezicht van de vrouw te toveren.

 

‘Ik ging bij haar zitten en keek haar aan. Ik praatte met mijn handen en voeten. Wat blijkt? Ze mist haar kinderen, die wonen in Marokko. Door het gemis heeft ze nergens trek meer in. Broodmager is ze. Terwijl ik met haar praat, is er een soort chemie. Geen idee wat het is, maar ze liep weer lachend de deur uit. Ze heeft zelfs een half broodje gegeten.’

 

Charisma
In 1983 richtten de Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid en paters Kruisheren uit Geuzeveld het huiskamerproject op. Doel was om alleenstaande mensen met elkaar in contact te brengen en hen een veilige haven te bieden. De multiculturele huiskamer van vandaag is een ontmoetingsplek voor iedereen: ouderen, gehandicapten, allochtone en autochtone buurtbewoners.

 

De 61-jarige Cor van Drongelen is een begrip bij De Brug. Het moment dat Cor het gebouw van de stichting in Geuzenveld binnen komt, kan niemand ontgaan. Ze maakt altijd tijd voor een praatje en haar enthousiasme werkt aanstekelijk.

 

Net als de meeste bezoekers van De Brug, behoort ook Cor tot een minderheidsgroep. Ze is lichamelijk gehandicapt en rijdt in een rolstoel. Maar dat belemmert haar niet om zich voor meer dan honderd procent voor de stichting in te zetten.

 

‘Ik wil mensen uit een sociaal isolement halen en ze assertiever maken, zodat ze kunnen meedraaien in de maatschappij. Vrouwen die lange tijd thuis opgesloten zitten en de stap zetten om hier binnen te komen, zie je groeien.'

 

'Ze worden assertiever en durven nu voor zichzelf op te komen. Dat geeft mij zoveel energie. Neem het voorbeeld van die Marokkaanse vrouw die ik vanmorgen aansprak. Ze kon haar verhaal bij iemand kwijt en putte daar zoveel kracht uit. Dat doet mij goed.’

 

Vrijwilligers
Cor van Drongelen is dag in dag uit bezig om het de bezoekers van De Brug zo veel mogelijk naar de zin te maken. ‘We hebben zo’n vierhonderd bezoekers per jaar, die samen circa tienduizend keer de huiskamer bezoeken. Dat betekent een hoop werk, maar gelukkig hoef ik het niet allemaal alleen te doen.’

 

Cor doelt op het team van vrijwilligers dat zij om zich heen heeft verzameld. Daar is overigens geen enkele betaalde kracht bij. ‘Daarmee creëer je gelijkheid’, legt Cor uit. ‘Sociale activering op De Brug vindt enerzijds plaats door het organiseren van activiteiten. Anderzijds is het een plaats waar mensen zich kunnen inzetten als vrijwilliger.’

 

 

Het gehele artikel is hier (in pdf) te lezen. Uit Zorg + Welzijn Magazine 4, april 2007.